گویه معکوس برای کاهش پاسخ‌دهی یکنواخت یا سنجش یک مفهوم از جهت مخالف طراحی می‌شود، اما یکی از رایج‌ترین منابع خطا در ورود داده است. اگر این گویه‌ها پیش از محاسبه نمره کل بازکدگذاری نشوند، همبستگی آن‌ها با سایر گویه‌ها منفی می‌شود، میانگین سازه تغییر می‌کند و ضریب پایایی ممکن است به شکل مصنوعی پایین بیاید.
نکته‌ای که باید جدی بگیرید
اولین کار، استخراج شماره گویه‌های معکوس از منبع معتبر همان نسخه پرسشنامه است. به حافظه، شباهت جمله یا فایل‌های پراکنده اینترنتی تکیه نکنید. گاهی ترجمه جمله منفی است اما گویه معکوس محسوب نمی‌شود و گاهی تغییر نسخه، شماره گویه‌ها را جابه‌جا کرده است. کلید نمره‌گذاری را کنار نسخه اجراشده نگه دارید.
روش درست اجرا
قاعده عمومی بازکدگذاری ساده است: نمره جدید برابر مجموع کمینه و بیشینه طیف منهای نمره قبلی است. در طیف یک تا پنج، تبدیل‌ها به صورت یک به پنج، دو به چهار و سه به سه انجام می‌شود. در طیف صفر تا چهار نیز صفر به چهار و یک به سه تبدیل می‌شود. مهم است فرمول را بر اساس دامنه واقعی پاسخ‌ها بنویسید.
کنترل کیفیت و خطاهای رایج
پیشنهاد می‌شود متغیر خام را حذف نکنید. نسخه بازکدگذاری‌شده را با نامی روشن، مانند R یا reverse، در ستون جدید بسازید. سپس نمره کل را با ستون اصلاح‌شده محاسبه کنید. نگه داشتن داده خام امکان بازبینی و اصلاح اشتباه را فراهم می‌کند و مسیر تحلیل را مستند نگه می‌دارد.
گزارش علمی و قابل دفاع
پس از بازکدگذاری، چند کنترل ساده انجام دهید. دامنه متغیر جدید باید با طیف اصلی یکسان باشد. فراوانی ابتدا و انتهای طیف باید نسبت به متغیر خام جابه‌جا شده باشد. همبستگی گویه اصلاح‌شده با نمره کل معمولاً باید هم‌جهت شود. همچنین آلفا در صورت حذف گویه را بررسی کنید، اما تصمیم حذف را فقط بر پایه افزایش جزئی آلفا نگیرید.
جمع‌بندی کاربردی
در گزارش روش تحقیق کافی است بنویسید گویه‌های مشخص بر اساس دستورالعمل ابزار بازنمره‌گذاری شدند و بعد نمره ابعاد محاسبه شد. اگر تحلیل را با نرم‌افزار انجام می‌دهید، فایل دستور یا syntax را ذخیره کنید. این کار هم بازتولیدپذیری پژوهش را بالا می‌برد و هم جلوی تفاوت بین نسخه‌های متعدد فایل داده را می‌گیرد.
